Cerita Cerkak

Tresanane digawa Mati

Esuk kuwi Mbah Sumijan rampung sarapan karo ngunjuk kopi sing disediakake marang Mbah Putri yaiku Mbah Kasmi, banjur marani pit tua sing semendhen ana ning tembok. Pit tua kuwi pancen dadi kanca setyane mabh kakung yen lunga nan tegal saben dinane.

Esuk kuwi kaya biyasane dheweke nuntun pite metu banjur lunga tumuju tegalane.  Tegal sing dadi tujuane mau dadi nggon nandur semabarang palawija, dadi saben dina ditiliki karo diresiki supaya tandurane tansah urip. Yen wis wayahe pada diunduh uga bisa nambah-nambahi penghasilane wong loro mau sing saiki wis padha sepuh dadi anggone nyambut gawe  ya sek giras kaya enom biyen.

Ning omahe uga ana ingon-ingonan pithik lan wedhus sing padha wae iso ngasilke tambahan dhuwet. Najan ora wedhuse dhewe amerga namung ngingonke wedhuse tanggane sing padha titip, dadi sisteme bagi hasil, ya lumayan kanggo nambah-nambahi penghasilan. Mabh putri sing ning omah uga ora namung tenguk-tenguk wae.

Rampung gawe sarapan resik-resik omahe lan makani ingon-ingonane mau yaiku pithik lan wedhuse, dhene pakan wedhuse sing luru mbah kakung sing nyangking yen mulih saka tegal. Yen wis krasa penggean omahe rampung dheweke nyusul mbah kakung ana tegal  sarana mlaku karo nggendhong renggong kanggo wadhah gawan saka tegal karo nyangking arit bubutan suket

Senajan uwis padha sepuh nanging anggone nyambut gawe iseh padha giras. Maklum anggone omah-omah ora dikaruniyani anak. Dadi uripe ya namung wong loro. Nanging ana tanggane sing wis dianggep dadi anake amerga sanget apike lan gematine karo wong loro kuwi. Saben duwe apa-apa uga diterna ning omahe wong loro mau, dadi tanggane mau ya wis nganggep mbah Sumijan karo Mbah Kasmi mau wong tuane dhewe. Merga melas kekarone namung uurip wong loro grathul-grathul.

Tanggane mau uga wis ngnadani marang kekarone supya tenguk-tenguk wae anan omah wong ya wis tua, dene kanggo mangan saben dinane ya ora usah dipikir merga kabeh bakal dicukupi karo tangga sing dadi ananke mau. Nanging kekarone iseh wae emoh yen namung tenguk-tenguk wae jarene iseh pengen usaha dhewe, alesane yen ning omahnamung tenguk-tenguk awke padha kaku ora sehat. Dai ya tanggane mau namung ngei wae nak pancen kekarepane padha ngono mau.

Yen kekarone padha sumeng sing ngopeni uga tanggane kuwi mau, nggawa ning puskesmas ning desa kono. Najan tanggane mau ya ekonomine pas-pasan nanging ya tetep gelem biyantu, merga pancen wong sing apik. Merga tangga siji mau sing tansah gelem ngrumati lan ngasehi.

Marang siji lan sijine mbah kakung lan mbah putri uga padha ngrumati lan gemati maerga ya tresnane padha gedhene. Dadi awet ijeh lagi-laginan dadi nganten nganti seprene kekarone ya ijeh tetep romantis yen cara sebutane saiki. Ujian apa wae ya tansah diadepi bareng-bareng wong loro.

Mulih saka tegal wong loro mau banjur siram ngresiki awake lan kringete. Amerga ora duwe nggon padusan dhewe dadi ya aduse ana ing sendhang sing jarake ya cedhak karo omahe. Yen ora ngono uga melu adus ana omahe tanggane mau. Amerga mulihe pancen sore dadhi rampung adus ora let suwe banjur bengi. Ing wayah bengi kuwi kekarone rampung adus banjur mangan bareng ning dhuwur dipan tua sing dadi nggon leyeh-leyeh kekarone, rampung mangan kekarone padha jagongan.

“Awake dhwe kikepiye pakane wis saya tua ngene, ora dhuwe anak, lha terus suk nak kene mati sing ngragati ki sapa? , mbah Putri sambat karo bojone.

“ Lha kepiye mbok wong ya pancen Gusti ngersakne kaya ngene ya awake dhewe kudhu nrima garise pandhum. Ya kene padha dedaonga suk ana dalane dhewe.” Jawabe mabh kakung.

“ Kiro-kiro anake dhewe angkat kae gelem pora ya pak? yen ngragti awake dhewe, wong ya namung keluwarga kuwi sing peduli karo awake dhewe.” Pitakone meneh.

“aku ya ora reti mbok, ning kene iki wis utang budi gedhe karo keluwarga kuwi, awkw ora bisa mbales , namung bisa ngucap matursuwun ya mugi sing ning dhuwur dhewe sing bales.” Jawab kanthi ati trenyuh.

“iya pakane, amin. Aku y jaluke ngono.”

Let suwe kekarone padha jethung meneng dhewe-dhewe nikiri terusane uripe. Ora suwe banjur padha mapan turu.

Subuh kentong wis nggugah, kekarone padha tangi banjur padha blayu sholat subuh ana langgar cedhake. Rampung sholat mbah putri nyiapna sarapan lan kopi kanggo mbah kakung. Mbah kakung uga ngopoeni wedhuse sing padha gembor jaluk mangan. Sinambi nguweki mangan uga kandhane tansah diresiki larahane tansah diobongi ben katon resik bisa dadi pedian kanggo wedhuse, pithike uga dipakani.

Namung esuk kuwi mboh kenopo kog rampung makani ingon-ingone kog mbah kakung awake ndadak dredeg lan semapot.  Mbah putri sing metu ning njaba kaget bojone gemlempang ora sadar  banjur jaluk tulung tanggane kon mbantu ngangkat.

Rampung kuwi mbah kakung digawa ning puskesmas malah kandane dhoktere mbah Sumijan kena lumpuh dadi uripe ya isane tenguk-tenguk. Krungu kaya ngono mbah putri nangisi bojone. Sakwuse kedadeyan kuwi saiki penggeane mabh putri sansaya akeh amerga ora direwangi bojone. Awet ning tegal, luru pakan, ngopemi ingon-ingonane kabeh dicndhak dhewe.

Ngeti kahanan sing kaya ngono tanggane mau san saya melas, banjur kandha marang mbok putri supaya wedhuse didhol wae supayane ngringani penggeane. Wong wis tua tur mbah kakung ya wis ora bisa ngrewangi. Mbah kakung uga ya nyetujuni yen wedhuse didhol wae merga saake karo bojone. Nanging mbah Putri iseh emoh yen wedhuse didhol. Dadine ya ora sido didhol.

Wayah sore mbah putri sing weruh pakan wedhuse entek banjur pamit bojone arep luru pakan. Bojone pesen “iyo mbok nanging ati-ati yen luru pakan, wong wis tua ngetine ya wos rodho ora cetha.

Bar kuwi banjur mangkat luru pakan, eh luru pakan kog weruh pethet ning dhuwur tebing sing radha dhuwur nggone, eh mbah putri kog ndadak jupuk pakan kuwi mau. Karo nggawa gantar mbah putri ngganthol pakan mau, eh kog ndilalah watu sing dibanciki nggregel tiba mbah putri melu nggundhung ning jurang kuwi mau. Wong sing dungu swara ge,bor mau banjur blayu luru sumber swarane mau, temune mbah putri tibo banjur  diparani lan dibopong nuju omahe posisi ora sadar.

Mbah Kakung sing weruh bojone dibopong kaget lan bingung kena apa bojone kuwi mau.  Banjur dijelasna kabeh kedadeyane mau sing mbah putri tiba. Pancen kabeh kersane Gusti Mbah Putri bengi kuwi dijupuk nyawane marang gusti, mbah kakung tansah gembor kelangan kanca uripe sing setya ngancani saben dinane. Tangga-tangga sing weruh kedadeyan mau padha melu nangis.

Saiki mbah kakung namung urip dhewekan kanthi sabar lan nampa pandhum, uripe dirumati tanggane sing gemati mau. Kewane uga tansah didhol kabeh lan uripe ditanggung tanggane mau. Pancen bener yen unen-unen tresanane digawa mati amerga let seminggu mbah kakung uga dipundhut karo gusti nyusul bojone. Innalilahi wainnalilahi rojiun. Saiki kekarone ketemu ana alam sing kekal ning kana. Mugia kesetyaane dadi conto kanggo pasangan saiki. 

TAMAT