Cerita cekak

Godhaning Omah-omah

Keluargane Pak Sarto pancen keluwarga sing harmonis, keluwargane sing cacahe ana wong lima kuwi sajak tentrem ayem. Anggone omah-omah pancen wis swe alangan lan godhaning omah-omah ya wis dadi tantangan sing biyasa ditemoni, nanging nganti sprene ya iseh utuh keluargane , malah sajak tambah raharja. Kuwi amerga rasa percaya lan padha dukung sing gedhe.

Macem-macem godho genti-genti teka ing keluwarga kuwi. Kayata pas jaman biyen anake sing nomer loro sing jenenge Pendi ketabrak motor. Anake sing cacahe telu kuwi pancen nduweni wateg sing bedha-bedha. Sing nomer loro iki pancen rodho bandel lan sok seneng gawe jengkele wong tuane. Senengane yen wayah bengi nongkrong karo kanca nom-noman sing ora genah juntrunge.

Bengi kuwi dheweke lagi nongkrong karo kanca-kancane , nanging nalika mulih saka nongkrong wektu numpak motor eh dilalah lagi nasibe malah ketabrak motor, kancane sing weruh kedadeyan kuwi banjur nulungi lan matur marang wong tuane. Banjur bengi kuwi digawa ning rumah sakit.

Asile pemeriksaan lengene patah tulang, untune sing ngarep padha pothol. Dadi kudhu disambung lan ganti untu anyar pasangan, lan mesti beayayane ora murah, wong sajake wong tuane pancen wong sing ora duwe dadi ya krasa abot. Ijeh urung mikir adine wedhok sing iseh sekolah SMA beayane ya gedhe banget, apa meneh saiki wis ape lulus ya mesthi wae butuh beaya akih, ya syukure anak lanang sing nomer siji uwis nyambut gawe ya senajan dadi kuli ya bisa biyantu sithik-sithik. Sidane anake sing kecelakaan mau ya tetp dioperasi ora ketang bayare karo utang-utang tanggane.

Bubar wis rampung lan ya wis kena digawa mulih anake mau dirawat ning omah, anggone ngrumati katon gemati banget, sabar, setiti, ngati-ati, sanajan balere kayak apa wong ya anake dadi ya tetep disayangi nganti sak warase. Sakwuse kedadeyan kuwi anake sing nomer loro mau banjur sadar saii wis gelem nyambutgawe. Lan gelem prihatin, kebiyasane nongkrong ning pinggir dalan ya wis diilangi. Godha sing siji kuwi wis diliwati.

Anke sing nomer telu wedhok dewe saiki wis lulus anggone sekolah SMA, dene anake kuwi mau ya termasuk anak sing gampang nanggep yen diterngke ning sekolahe, dadi ya termasuk anak sing pinter, ya senajan anake wong ora duwe nanging pikirane cerdas. Bubar lulusan bocah kuwi ya pengen nglanjutke kuliyah, nanging ngeti keadaane lan kemampuane wong tuane ora nyukupi ya banjur memenng wae dipendhem kepinginanae kuwi mau. Wong tuane ngeti anake sing pinter kuwi mau eman-eman yen sekolahe namung lulus kok banjur nganggor ning omah, dadi wong tuane ya ora tegel. Anake wedhok mu ditawani wong tuane

“Ndok, apa kuwe kepingen kuliyah temenan? “pitakone ibune.

“Injeh bu, kula kepingin banget kuliyah, nanging yen ibu mboten saged beayani nggih kula mboten menapa-menapa.’’ Anake nyauri.

“ Ibu wis rundingan karo bapak ndok bakal nguliyahke kowe, ya sebisane bapak karo ibu bakal usaha luru danane”. Ibue sajak ngomong kanthi tenanan.

Dungu pucapan sing kayak ngono mau atine sajak seneng banget , bungah ora karuan. Akhire anake sido kuliyah, wong pancen bocahe pinter dadi ya ning kuliyah kana pikantuk keringanan saka beasiswa.

Sakwuse anake telu padha lunga kabeh keluargane saya sepi, omah katon nyeyep amerga anake sing gawene ngrameni saiki padha lunga dewe-dewe. Namung senajan kaya ngana kekarone tetp sabra lan tawakal ngadepi uripe, kabeh tansah disyukuri.

Dina selanjute keluwarga mau pikanthuk ujian maneh, Pak Sarto sing maune sehat saiki diganjar  loro asam urat, dengkhule sajak loro yen digawe mlaku. Dadi kerjane saiki ya ora bisa giras kaya biyen.

‘Bu, awaku san saya tua wis ora kuat giras kaya biyen meneh, terus kepiye awake dewe ngragati anake dhewe bu?’

“wis pak, ora usah dipikir jero kabeh wis ana sing ngatur, kene kudu sabar lan tawakal, Gusti mesti nguwehi dalan, sing penting saiki bapak kudu sehat disik, mengko bisa kerja meneh.”

“iya bu, bapak wis ora apa-apa kok, ki sajak wis arep mari.” Ucapane karo nenangna pikirane bojone.

 Bu Sarto tansah sabar anggone ngrumati bojone mau. Naging kanthi restune Gusti ndilalah ora suwe bojone waras lan bisa mlaku kayak biyen meneh. Ujian sing siji iki uga bisa diliwati kanthi sabar.

Rampung ngadhep cobaban sing kaya kuwi mau, keluwargane pak Sarto diampiri ujian meneh awujud fitnah saka tanggane. Bu Sarto dituduh seneng ngadu domba tanggane, dungu kanyatan sing kaya ngono mau, keluwargane pak Sarto tansah pada di ece lan di adohi tangga-tanggane, namung pancen Gusti Allah ki ora merem , mula kabeh kenyataan kebukak, wong sing mitnah mau diganjar loro lan akhire jaluk ngapura marang bu Sarto.

Kabeh ujian tansah dilewati karo sabar, akhire ya ujunge sing diundoh ya manis rasane. Buktine saiki anak-anake sing maune dirumat nganti setiti saiki dadi wong sukses bisa dibanggakna marang wong tuane. Sing maune kuliyah saikine wis dadi sarjana sing sukses, sing anak lanang mbeler mau ya saiki gelem nyambutgawe lan dadi pengusaha sing sukses.

            Kangane uga dadi wong sukses dadi boss gedhe ning Jakarta yen mulih gawa mobil sing mewah. Yaiku mau asile sabar ngadepi godhane omah-omah. Yen bisa ngadepi ya bakal lulus lan bakal pikanthuk kemulyaane omah-omah. Nanging yen ora bisa ngadepi ya omah-omahe tansah rusak lan ajur ora ketulungan. Kabeh gumantung kepiye nyikapine masalah sing di adhep mau.

TAMAT